Pomogliśmy? Daj nam +1

Kreatynina, mocznik, eGFR, kwas moczowy

<strong>Kreatynina</strong>, <strong>mocznik</strong>, eGFR, kwas moczowy

Kreatynina, mocznik, eGFR są podstawowymi parametrami laboratoryjnymi służącymi do monitorowania wydolności nerek. Kwas moczowy ma tutaj mniejsze zastosowanie jednak podobnie jak wyżej wymienione parametry również w dużej mierze uzależniony jest od prawidłowego funkcjonowania nerek.

Kreatynina


Wartości prawidłowe we krwi: 53 – 115 umol/l (0,6 – 1,3 mg/dl)

Kreatynina to związek chemiczny będący produktem ubocznym pracy mięśni. Znajduje się on we krwi jak i w moczu. Jest na bieżąco usuwany z organizmu przez nerki. Stężenie kreatyniny w osoczu krwi zależy od jej produkcji (masa mięśniowa, wiek, płeć, itp.) jak i zdolności nerek do jej usuwania wraz z moczem.
Podwyższony poziom kreatyniny, związany z nadmierną produkcją tego związku, może być powodowany przez nadmierny wysiłek fizyczny, akromegalię, gigantyzm. Stężenie kreatyniny wzrasta także przy upośledzonym jej wydalaniu w takich stanach jak ostra niewydolność nerek (wstrząs, zatrucia, zatrzymanie odpływu moczu), przewlekła niewydolność nerek (kłębuszkowe zapalenia nerek), znaczne odwodnienie organizmu.
Jak więc widać, kreatynina służy głównie do monitorowania wydolności nerek, warto tutaj zaznaczyć że w początkowej fazie niewydolności nerek, poziom kreatyniny wcale nie musi być podwyższony. Uważa się że do wzrostu poziomu kreatyniny przy niewydolności nerek dochodzi dopiero wtedy kiedy zniszczona jest około połowa miąższu nerek.

Mocznik


Wartości prawidłowe: 2,0 – 6,7 mmol/l (15 – 40 mg/dl)

Stężenie mocznika we krwi to kolejny parametr służący do oceny funkcji nerek. Mocznik jest związkiem chemicznym powstającym w wątrobie jako efekt przemiany białek. Poziom mocznika we krwi zależy od wielu czynników, dlatego ocena tylko stężenia mocznika nie jest wystarczająca do oceny wydolności nerek.
Poziom mocznika może wzrastać wraz z wiekiem, przy diecie wysokobiałkowej, jednak istotnie podwyższony poziom mocznika najczęściej świadczy o upośledzonej czynności wydalniczej nerek. Stężenie mocznika we krwi wzrasta także pod wpływem gorączki. Obniżony poziom mocznika może być spowodowany niedoborem białka w diecie, niekiedy jest przejawem uszkodzenia wątroby, w takim przypadku wzrasta natomiast poziom amoniaku we krwi.

Współczynnik przesączania kłębuszkowego (eGFR)


Wartości prawidłowe: 80 – 120 ml/min/1,73m2

Jest to orientacyjny wskaźnik ilości osocza przefiltrowanej w danym czasie. Wynik jest jedynie szacunkowy ale mimo to okazał się bardzo użyteczny w ocenie funkcji nerek i klasyfikacji ich niewydolności. Znacznie podwyższony poziom eGFR jest niekiedy skutkiem wczesnego stadium nefropatii cukrzycowej. Wartości poniżej normy mogą świadczyć o niewydolności nerek. Przy eGFR < 30 ml/min/1,73m2 rozważa się już dializoterapię.

Kwas moczowy


Wartości prawidłowe: 180 – 420 umol/l (3 – 7 mg/dl)

Kwas moczowy jest to związek chemiczny powstający w organizmie na skutek przemian zasad azotowych (puryn). Usuwany jest z organizmu głównie przez nerki, w mniejszym stopniu przez przewód pokarmowy. Związek ten jest słabo rozpuszczalny w wodzie, co powoduje że jego nadmiar w organizmie wytrąca się w postaci kryształów głównie w stawach powodując dnę moczanową i powstawanie kamieni moczowych w drogach moczowych. Przyczynami podwyższonego poziomu kwasu moczowego we krwi (hiperurykemii) są: nadmierne wytwarzanie (dna moczanowa pierwotna), duże spożycie pokarmów bogatopurynowych, niewydolność nerek, leczenie lekami moczopędnymi (diuretykami), niedoczynność tarczycy, zatrucie tlenkiem węgla albo ołowiem, rozpad nowotworu po chemioterapii. Zmniejszony poziom kwasu moczowego we krwi (hipourykemia) może być skutkiem leczenia allopurynolem, wrodzonego niedoboru oksydazy ksantynowej, ciąży, SIDAH, akromegalii oraz niektórych zaburzeń funkcji nerek powodujących zwiększone wydalanie kwasu moczowego z moczem.

Tematy na forum związane z tym artykułem

Interpretacja badania moczu


Autor: MatisData dodania: 2011-07-20
Pomogliśmy? Daj nam +1